Begrafenis van Rex

Het stoffelijk overschot van Warneford werd naar Londen overgebracht. Langs het parcours van zijn lijkstoet stond het zwart van de rouwende Londenaars.



Nocht

ans waren aristocratische hoge officieren niet echt opgezet met de figuur Warneford. Ze konden zijn heldendaad niet negeren, maar toch zijn ongedis-ciplineerd en vaak aan het insubordinatie grenzende gedrag konden ze ook niet echt tolereren. Vandaar dat het tot eind de jaren 1990 duurde vooraleer hij officieel in de lijst van de Victoria Crosshouders op de webste van VC werd opgenomen en dat zijn foto en medaille in het Imperial Warmuseum de rij vervolledigde.

Van hogerhand uit had ook geen zin om voor hem een begrafenis met militaire eer te regelen. Toen de kist met het stoffelijk overschot per schip in Dover aankwam zag het alweer zwart van het volk langs het parcours naar Londen. Deze keer geen juichende, maar rouwende mensen. Toen men hoorde dat er geen begrafenis met militaire eer zou komen kwam er een enorm protest vanuit de bevolking. De regering en de militairen zwichtten uiteindelijk voor de druk.



Duizenden mensen kwamen dagen na elkaarhet stoffelijk overschot groeten. Nog eens duizenden stonden in rijen langs het parcours waar de begrafenisstoet pas-seerde richting Brompton Cemetery. De kist lag op het affuit van een kanon en was bekleed met de Britse vlag. Soldaten van de RNAS marcheerden voor en achter de kist. Drie kononschoten werden ter zijne ere afgeschoten, een bugelspeler blies ‘The Last Post’ en leden van het RNAS presenteerden de wapens.





Dagenlang kwamen mensen in aaneengesloten rijen zijn laatste rustplaats groeten.

Warneford begrafenis.mp4