Fatale vlucht


In de namiddag van 17 juni 1915 vloog Warneford de gloednieuwe Farman H.F.27 in. Een toestel met een enorme snelheid: 145 km/h. Een duwvlieger. Dit type toestel had de motor en propeller achteraan, waardoor men vooraan machinegeweren kon monteren.

In het Ritz-hotel ontmoette Warneford Navy-luitenant Robert Fitzgibbon en zijn echtgenote, die hij uitnodigde om mee te vliegen. Fitzgibbon had niet veel zin, maar zijn vrouw wist hem te overtuigen. Het zou goed staan in hun kringen om te kunnen uitpakken dat ze met de held Warneford waren meegevlogen. Fitzgibbon liet zich overhalen en zijn vrouw stond reeds paraat om bij de tweede vlucht in te schepen, maar haar echtgenoot verzette zich hiertegen. Hij zal later verklaren dat hij een vreemd voorgevoel had. Er ontspon zich een discussie tussen beide echtelingen.


Warneford wachtte de uitslag van de discussie niet af en vertrok met journalist Beech-Needham als passagier. Deze journalist was bezig een artikelreeks over de heldendaad van de piloot te schrijven en had deze graag geïllustreerd met wat actiefoto's. 


Er werden loopings gemaakt, er werd gedaald en gestegen en ondertussen verge-wistte de journalist zich over de capaciteiten van zijn piloot en maakte hij foto’s voor zijn artikel.



Vermoedelijk heeft de journalist zich teveel achterover gebogen om een foto van Warneford te maken en werd hij door de schroef gegrepen, waarna het toestel plots onbestuurbaar neerstortte. Geen van beide vliegeniers had blijbaar zijn gordels aan, want ze werden beiden uit het toestel geslingerd. Eerst Beech-Needham, later Warneford. Beech-Needham overleefde de val niet. Warneford was zwaar gewond en werd door luitenant Marsden naar het Brits militair ziekenhuis van Versailles gevoerd in zijn privé-wagen.



Pikant detail: op weg naar het ziekenhuis werd nog een omweggetje gemaakt om barones Delaroche op te pikken, Warnefords vriendin.


Warneford was tot de laatste moment bij kennis, maar overleed kort na aankomst in het ziekenhuis.